Reisverslag - 27 en 28 maart 2007
27 maart
Ethiopie wordt door veel mensen het mooiste land ter wereld genoemd, dus we waren allemaal nieuwsgierig na twee weken met stukken vast te hebben gestaan op Khartoum national camping. Ondanks dat hebben we wel hebben kunnen genieten van de sudanese cultuur: een land in ontwikkeling, waar de mensen zeer geinteresseerd zijn maar gereserveerd, gastvrijheid en behulpzaamheid hoog in het vaandel staan, waar het geloof sterk aanwezig is en ieder ochtend ook duidelijk over de camping heen schalt, geen alcohol te drinken is, de keuken vooral bestaat uit bonenprut en schapevlees en bovenal de snikhete zon. We waren allemaal een beetje opgelucht om de weken van stilstaan en eindeloos tric traccen, rennen naar de wc, stof en hitte achter ons te kunnen laten en ethiopie binnen te rijden.
De grens bestaat uit een wit bruggetje waar we over heen moeten en meteen wordt ons daarna duidelijk dat dat bruggetje ook een wereld van verschil betekent. Dennis drinkt zijn eerste biertje bij de beambte op kantoor en wij worden vastgeklampt door mensen die ons willen helpen. De grensovergang verloopt soepel en even later rijden we het grensdorp in en worden we meegenomen door tientallen behulpzame jongeren en vinden we uiteindelijk onze stek in een metaalwerkplaats waar we de trucks mogen parkeren tegen een kleine vergoeding. We gaan wat eten bij het lokale restaurant en worden weer eens verblijd met brood met schapevlees. We kijken uit naar onze eerst echte ethiopische maaltijden, die heel goed schijnen te zijn...
Op straat zijn de verschillen enorm: een bruisend nachtleven, bier en nachtclubs en de nodige dames van lichte zeden die hun kansen proberen te grijpen. Bij de truck onze eerst biertjes waar iedereen na een dag lang rijden in grote hitte en een aantal weken zonder alcohol al gauw van bedwelmd raakt…
28 maart
De volgende ochtend rijden we om 7:00 weg om er zeker van te zijn dat we onze volgende bestemming halen voor het donker: Gondar. Met iedere kilometer die we rijden veranderd de natuur om ons heen van dor en droge, stoffige, sterk vervuilde en bruine vlaktes naar steeds groener wordende heuvellandschappen, waar rieten hutjes het landschap nog schilderachtiger maken. Aangezien dat het wegdek ook verandert is van asfalt naar grint met hobbels hebben we alle tijd om het landschap in ons op te nemen en ontgaan de perfecte bomen die je alleen uit sprookjes kent, allerlei soorten groen en bruin die elkaar prachtig aanvullen en de mensen die hun kledij aan de natuur hebben aangepast tot groene en bruine gewaden en enorme urnen en takkenbossen richting het dorp dragen. Ethiopie voelt anders, een eigen identiteit, een eigen cultuur. Orthodox christelijk met een eigen jaartelling (dit jaar is hun millenium op 11 september), een eigen tijd (12:00 's middags is 6:00 's ochtends voor ons) en een adembenemend landschap maken dit land geweldig.
In de truck wordt er wat meer ruimte gecreerd naar mate steeds meer mensen op het dak gaan zitten om te genieten van het uitzicht. Hier hebben we voor het eerst weer truien aan en voelt de regen na weken van hitte weer raar op ons lichaam! Eenmaal gearriveerd in Gondar vinden we een plekje naast een hotel waar we de trucks mogen neerzetten in de tuin. Een mooi stekkie midden in het bruisende centrum. We gaan wat eten bij een streek restaurant waar we onze eerste Injera eten: fasting food genoemd, waarbij je een enorme spons achtige, groen bruine pannenkoek krijgt die zuur smaakt met daarop allerlei verschillende kleine beetjes saus, vlees, groentes en vlees. Het is een aangename verassing! Daarna wagen we voor het eerst sinds tijden in een nachtclub waar we voor het eerst ethiopische dansen uitproberen op oude klassiekers uit de 90'ties!! Wat betekent dat iedereen met hun schouders staat de schudden en met hun voeten staan te stampen en dit proberen in de maat te doen. Tja, we deden ons best!
29, 30 en 31 maart >>