Reisverslag - 21 en 22 februari 2007
21 en 22 februari
Het is tijd voor een aantal grote klussen.
De truck, onze trouwe Dixie, heeft onderhoud nodig om klaar te zijn voor de wegen van Afrika. Ze doet het erg goed, soms leiden de ruitenwissers nog een eigen leven; wilden ze tijdens de eerste kilometers niet werken in de regen, in de droogte van het Midden Oosten hebben ze de neiging om soms ongevraagd heen en weer te gaan bewegen....zeker als je net bij een checkpoint in Jordanie staat kan dat een minder serieuze indruk maken...en juist op dit soort momenten schijnt Dixie er lol in te hebben om van zich te laten horen, ruitenwissergewijs dus....
De website heeft een update nodig en er moeten per computer weer wat contacten gelegd worden voor de komende etappe. Route checken op veiligheid, overnachtingsadressen, etcetera...
Verder nog wat benodigdheden voor dorstige Dixie, zoals koelvloeistof en oliefilters, die zullen worden ingeslagen in een wijk net buiten Aqaba, waar volop kleine autobebrijfjes te vinden zijn.
We staan op tijd op, drinken een kop koffie met Ibrahim, die op dit terrrein toezicht houdt en de ploeg gaat aan de slag. Mike, Dennis en Rosa verwijderen Dixie's rechterachterwiel om dat goed in het vet en de olie te zetten, Tamara, Niels en Ed krijgen een lift aangeboden naar het centrum van Aqaba om daar het internetcafe op te zoeken. Fijn om even contact te hebben met het thuisfront!
De truck krijgt een flinke opknapbeurt en tussendoor worden deze 2 dagen gebruikt om wat rond te lopen door het centrum van Aqaba, te proeven van de relaxte sfeer van deze havenstad en de Jordaanse keuken, waar houmous en falafel smaken zoals nergens anders!
Verder is er tijd om ervoor te zorgen dat we weer goed in de schone was komen te zitten, aangezien de lucht van sommige sokken niet echt meer gezond te noemen is... In de avond lurken we aan de sisha, de waterpijp die Niels voor zijn verjaardag heeft gekregen vorige week, als zes ingeburgerde Jordanezen in de walm van munt of kersen..
Het is een fijne stek om even op adem te komen na alle indrukken van de afgelopen drie weken. We kijken uit over een strand en maken gebruik van de gelegenheid om te kunnen snorkelen in het koraal...Bovendien hoeven we helemaal geen geld te betalen om hier te overnachten!
“Aangezien douches dun bezaaid zijn besluiten we om 8:00 's ochtends net voor vertrek naar de grenzen nog even een duik te nemen in de Rode Zee, waar koraal vlak voor de kustlijn ligt. Ontzettend koud door de harde wind die er staat moeten we even doorbijten maar al gauw wennen we aan de temperatuur en doen onze snorkels op. Als je nog nooit gesnorkeld hebt is dit een rare gewaarwording waarbij Tamara accuut het idee heeft dat ze getransformeerd is naar een guppie en contact heeft met een maanvis die steeds vanonder zijn stukje koraal naar haar toezwemt en weer terug en heel raar kijkt. Ook zwemmen er onverklaarbare wezens rond die alleen te lijken bestaan uit een buik met een tuutje eraan. Verder op in de diepere stukken met grotere stukken koraal komen er ook zee egels tevoorschijn, regenboogvissen, Lionfish en allerlei blauwe, gele en rode prachtexemplaren.
We voelen ons steeds kleiner worden in deze onderwaterwereld en besluiten na een uurtje bibberen terug te zwemmen naar de kust, wat niet altijd even gemakkelijk gaat zonder vinnen en flippers en met kleren aan en vooral niet als je zo één bent geworden met je snorkel dat je hem vergeet af te doen en buiten adem uiteindelijk de kust weer bereikt, waar de wind aanvoelt als een diepvries en de koude douche op het strand nu ineens warm lijkt te zijn.”